ساقي بيار باده كه ماه صيام رفت

ساقي بيار باده كه ماه صيام رفت
در ده قدح كه موسم ناموس ونام رفت

مستم كن آنچنان كه ندانم زبيخودي
در عرصه خيال كه آمد كدام رفت

دل را كه مرده بود حياتي به جان رسيد
تا بوئي از نسيم مي اش در مشام رفت

زاهد غرور داشت سلامت نبرد راه
رند از ره نياز به دار السلام رفت

در تاب توبه چند توان سوخوت همچو عود
مي ده كه عمر در سر سوداي خام رفت

ديگر مكن نصيحت حافظ كه ره نيافت
گم كشته اي كه باده نابش به كام رفت
  
نویسنده : ساقي عاشق ; ساعت ٤:۳٤ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٤ آذر ،۱۳۸۱